و با ناتوانتان مهربانى كنيد ( تا در روز فقر و ناتوانى خدا با شما مهربانى نمايد ) . 29 بينكم و بين الموعظة حجاب من الغفلة و الغرّة : ميان شما و ميان پند و موعظت پردهء از بيخبرى و مغرورى آويخته است ( آن پرده را پاره كنيد و دل را از بيخبرى برهايند ) . 30 بعد الأحمق خير من قربه و سكوته خير من نطقه : دورى از احمق خوشتر از نزديكيش و سكوتش بهتر از سخن گفتنش مىباشد . 31 بشرك أوّل برّك و وعدك أوّل عطائك : نخستين نيكيت گشاده‌روئى است و اوّلين عطايت اميدوارى دادنت مىباشد . 32 بشرك يدلّ على كرم نفسك و تواضعك ينبئى عن شريف خلقك : گشاده‌روئيت بر بزرگواريت و فروتنيت از شرافت خلقت حكايت مىكند . 33 بقائك إلى فناء و فنائك إلى بقاء : هستى تو بسوى نيستى ( در دنيا ) و نيستيت تو را بسوى هستى ( در آخرت ) مى كشاند . 34 بيعوا ما يفنى بما يبقى و تعوّضوا بنعيم الأخرة عن شقاء الدّنيا : نابود شدنيها را ببودنيها بفروشيد و بدبختى دنيا را بنعمت آخرت عوض كنيد ( تا كامروا باشيد ) . 35 بسط اليد بالعطاء يجزل الأجر و يضاعف الجزاء : دست را ببخشش گشادن مزد را مى افزايد و پاداش را دو چندان مى گرداند . 36 فى ذكر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بلّغ عن ربهّ معذرا و نصح لأمتّه منذرا و دعا إلى الجنّة مبشّرا : آن حضرت عليه السّلام در بارهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : امر پروردگارش را رساند در حالى كه عذرخواه از خدا بود و امّتش را نصيحت كرد در حالى كه آنها را ( از دوزخ و عذاب ) بيم دهنده و بسوى بهشت مژده رساننده بود . 37 بنا اهتديتم الظّلماء و تسنّمتم العلياء و بنا انفجرتم عن السّرار : ( شما مردم جهان با نوار درخشان ما از تاريكى گمراهى هدايت يافتيد و باعلا درجهء انسانيّت بالا رفتيد و از شبان تيره بدون ماه بصبح روشن رسيدند . 38 بنا فتح اللّه و بنا يختم و بنا يمحو ما يشاء و يثبت و بنا يدفع اللّه الزّمان الكلب و بنا